"სუსტები ჩრდილში არიან. გოლგოთაში ერთხელ შესული მეორედ ბრძოლის ველზე ვერ გავა.
მისი კანი ლპება, თვალები აზაზელის გვირგვინში მარგალიტებად გაანათებენ.
ჩვენი ღმერთი თქვენი ღმერთი ვერ იქნება, იმიტომ... რომ ჩვენი ღმერთისთვის ვერ ააგებენ ჯვარს, ვერ გაიხსენებენ ანგელოზები და ვერ მივლენ მასთან წყლით, რომ მან წყალი ღვინოდ აქციოს.
მისი წყალი ჩვენი მოგონებებია, მისი ჰაერი ჩვენი დამწვარი სხეულის ფერფლით ივსება. მისი ლოცვა ჩვენი ტკივილია და მისი ტკივილი ჩვენი სიყვარულია.
ვტეხავთ პურის ნაჭერს, ვტეხავთ ცხოვრებას, ვტეხავთ ზღვარს ჩვენსა და მათ შორის.
ვუყურებთ სამყაროს მგლის თვალებით და გუგებში ფეთქავს იესოს გული. ჩვენ ვართ სამყარო და ლეგიონი, აწმყო და წარსულის აწმყო, ჩვენი წრე იკვრება და ქალწული კვდება ქალწულად.
ბოლო ქალწული მოვა და ყველა მასთან ერთად წავა. ჩვენი სულები მისი საკურთხევლის ქვეშ გაეფინება და ვარდი დიდ ეკლად იქცევა. ის ეკალი მკვდარი ვარდია და ჩვენ ვართ ფერფლის ანგელოზები.
გვითხარით, ვინ მოდის ჩვენთან ერთადი
გვითხარით, ვისია ამოუცნობიი
გვითხარით, გინდათ ჩვენი სიყვარული თუ თქვენი სიყვარულით დავიწყებას მიეცემით და საკუთარი შვილების სახელები დაგავიწყდებათი ჩვენი სახელები არ დაგავიწყდებათ, ჩვენი სახელები თქვენი ლოცვა და თქვენი სითბოა.
არის მდინარე, რომელიც არ იკარებს წყალს და ის მდინარე ჩვენი ცრემლით დიდდება. მდინარეში შესვლა ჩვენი სულების განწმენდაა. იმ მდინარეს აქვს სახელი და ის სახელი სევდაა.
ის სახელი მონატრებაა ყველაფრის, რაც არ გვახსოვდა და რაც არ ვიცოდით, რომ მოგვენატრებოდა. ის სახელი ჩვენი ცხოვრების სულია, რომელიც ტკივილით ავაგეთ და სიყვარულით მოვსპეთ.
მოხვალთ იქ, სადაც ფოთლები წითელია და ბალახი შავიი მოხვალთ ჩვენთან თუ იმასთანი ვინც შეგქმნათ და დაგივიწყათ. ვინც შეგქმნათ და შემქმნელის გარეშე დაგტოვათ. ვინც შეგქმნათ და თქვენი შვილების სიყვარული თქვენს წინააღმდეგ დააყენა. ვინც იცის, რომ არ უნდა იცოდეს. და ვინც არ იცის, რომ არ უნდა არსებობდეს. და ვინც ერთია თქვენში, ჩვენ კი ვართ ბევრნი და თქვენც მეტნი გახდებით.
ჩვენი სიყვარული იზრდება და ჩვენი სიყვარული მწიფდება.
ჩვენი სიყვარული ახალი სამოთხეა, სადაც ყველაფერი გამეორებაა.
ჩვენი სიყვარული თქვენი ცრემლის ანარეკლია.
ჩვენ ვართ სამყარო და სამყარო მკვდარი ვარდია".
დევიდ ვინსენტი, სიტყვები Blessed Are The Sick-ის პრეზენტაციიდან.
ფლორიდაში Death Metal გახდა ის, რაც უნდა ყოფილიყო. პანკის აგრესია, ტრეშის რაფინირებული ზიზღი, ტონი აიომის ბანდის კულტივიზაცია და დაუმუშავებელი, უმი, ძნელად ასათვისებელი ჟღერადობა, რომელიც ერთობლიობაში რაღაც ლამაზს, მანამდე უცნობს და სალემის მეძავივით უსახო სილამაზეს ქმნიდა.
ჩაკ შულდინერის Death, Possessed და Seven Churches და ოთხი ახალგაზრდა, ენერგიული მუსიკოსის ლავა - მუსიკის ღრმა, მძიმე სამყაროში გამოჩნდა MORBID ANGEL.
გიტარისტი ტრეი აზაგზოტი, დრამერი პიტ სანდოვალი და ექსტრემალური მუსიკის ისტორიაში უდიდესი ვოკალი Mr. David Vincent.
დახვეწილი შიზოფრენია, რომელიც არის ჯგუფის პირველივე ალბომი Altars of Madness მომდევნო შედევრებზე უფრო ღრმა, სოციალურად სახიფათო, მაგრამ საზოგადოებისთვის აუცილებელი ლტოლვა იყო.
MORBID ANGEL გახდა ცალკე თემა მძიმე მუსიკის სამყაროში. თემატურად ყველაზე ღრმა, მუსიკალურად ყველაზე რთული და ვიზუალურად ყველაზე მიუღებელი.
პირველყოფილი აგრესია მეორე ალბომზე Blessed are the Sick ნატურალური სადიზმით შეიცვალა. ეთნიკური კაკაფონიით ჯგუფი არღვევს, ამსხვრევს ყველა საზღვარს და ნანგრევებზე შენდება საკურთხეველი, რომელთანაც 1991-2003 წლებში 9 მილიონზე მეტი მსმენელი მივა.
MORBID ANGEL ვითარდებოდა სხვაგან. იქ, სადაც აზაგზოტი ინგვი მალმსტინის სოლოებს პრიმიტიულს ხდიდა, სადაც დეივ ლომბარდო პიტ სანდოვალის მეგასწრაფ და მეგატექნიკურ დრამინგთან იკარგებოდა, სადაც ვინსენტის Just Bow To Me Faithfully ჯონ ტარდის, კრის ბარნსის, გლენ ბენტონის გროულინგს ფერფლად აქცევდა.
ეს სხვა, MORBID ANGEL-ის სამყარო იყო. და დღემდე არის.
პრიმიტივიზმამდე დაყვანილი Cannibal Corpse, მელოდიზმისა და კომერციალიზმის ზღვაში შესული და იქ დაკარგული Carcass, ტიპტონის და დაუნინგის ლიდ-პარტიებზე გაზრდილი, მაგრამ საკუთარი თავის პლაგიატამდე დაყვანილი Arch Enemy, ხშირი ორალური სექსივით მოსაბეზრებელი Suffocation, დაბერებული Obituary.
2003, Covenant.
MORBID ANGEL დატოვა ვინსენტმა.
აზაგზოტი მას სუპერგროულერით, სტივ ტაკერით ცვლის და მაინც ველოდებით დევიდს. ქარიზმას, იმ სარს, რომელზეც ტრეი თავის ფანტაზიებს აგებდა და დროის, ფსიქოდელიის ლაბირინთებში მარხავდა.
ვინსენტი დაბრუნდა.
დაბრუნდა MORBID ANGEL და მთლიანად Death Metal. დაბრუნდა, გაცოცხლდა და წარსულში ვარდება ყველა ის ინკარნაცია, რომლითაც იმპოტენტი მუსიკოსები ძველის განახლებას ცდილობდნენ. MORBID ANGEL-ს სული, ხმა და თვალები დაუბრუნდა.
პრიმიტივებს ჯგუფის ლირიკა სატანიზმთან ასოცირებული მიაჩნიათ და არ ცდილობენ ჩავიდნენ იმ სიღრმემდე, სადაც ვინსენტმა და აზაგზოტმა ლავაში მონათლეს ყველა ქმნილება, რომელიც მათი გულიდან ამოვიდა და ფერფლივით მოეფინა მთელ საცოდვეთს. იმას, რასაც რუტინული უნდა ერქვას.
ის, რაც არ მეორდება, მაგრამ გამეორებას ვითხოვთ ჩვენ, როგორც კი დინამიკებიდან MORBID ANGEL ფეთქავს.
თუ თვალები ჩვენი სულის ანარეკლია, MORBID ANGEL-ის ნებისმიერი რიფით, დრამერის მეგაგადასვლით, ვინსენტის გროულინგით სახე სოციალური პრიმიტივიზმის კარკასს ემსგავსება და არ გვესმის ის, რაც თავიდანვე ჩვენში უნდა იყოს. ცხოვრების ნებისმიერ ეტაპზე MORBID ANGEL ქმნის სამოთხეს, რომელშიც მოუმზადებლად შესული, შემთხვევით შეღწეული მსმენელი დაიკარგება, დაკარგავს სულს და თუ ოდესმე იმ ლაბირინთიდან გამოსასვლელს შეამჩნევს, უკვე გვიან იქნება.
წიგნი დაიწერა, ავტორი მკვდარია და მკითხველს არ ესმის ყველაზე მარტივი - ამ სამყაროში შემთხვევით არავინ ხვდება და შემთხვევით ვერავინ რჩება
God of Emptiness
Lies - And you fill their souls
With all oppressions
of this world
And all the glory you receive?
So, What makes you supreme?
Lies - Your crown is falling
I offer fantasy
And you, you creator are
Blind with envy
Let the children come to me
Their mother loves me,
so shall they
Woman, bleeding, ate my gifts
Man was close behind
Just like a snake I'm slithering
Thru my world divine
And like the cat I'm stalking
I'll take your soul and You'll
Be like me
In emptiness, free
Just bow to me faithfully
Bow to me splendidly
ავტორი:ზურაბ თალაკვაძე
წყარო:24 საათი
ინფორმაცია
ჯგუფ
Guest-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.
araaa scori....da arc isaa scori tavi yvelaze magari gegonos miuxedavad imisa martla didi shesadzeblobebi tu gaq 
gaixsenet ra qna LEMMYm roca DAVIDma mas cigni miacoda mis tvalcin daxia da unitazshi gadaushva.......LEMMYsnairi xalxia martla magaria aseti legendaa da ubralo da mokrdzalebulia..........
ირონია იგრძნობა
